Gary, serebral palsi hastası ve tekerlekli sandalye kullanan bir quadriplegik. Ancak NDIS’e göre, gece yarısı cerrahi mucizeler gerçekleştiriyor ve gece bakımına ihtiyacı yok.
“NDIS, benim bir uykucu olduğumu söylüyor, keşke öyle olabilsem,” diyor Gary.
Gary’nin 90 yaşındaki annesi Jean, onunla birlikte üç çocuğunu büyütürken hayatını ona adadı; fakat artık fiziksel olarak bu yükü taşıyamıyor.
“Gary çok uzun süredir tekerlekli sandalyede ve yürüyemiyor,” diyor Jean. “68 yıl boyunca ona baktım, ama artık dayanacak gücüm kalmadı.”
Gary, neredeyse 70 yaşında. Birkaç yıl öncesine kadar yürüyüş bastonlarıyla hareket edebiliyordu ve eski işine arabayla gidip geliyordu.
Jean, “Devlet dairesinde bir iş bulması büyük bir başarıydı,” diyor. “Gerçekten, Gary’nin araba kullanabileceğini kim düşünürdü?”
Gary’nin destek koordinatörü Annie Olbertz, NDIS’in gece bakımına erişim sağlamak için mücadele ediyor. “Kendi başına yataktan kalkamıyor, destek olmadan orada kalıyor,” diyor Olbertz.
Gary’nin mevcut planı, günde beş saatlik bir bakıcıyı finanse ediyor, ancak bu sürenin sadece bir saati tuvalet ihtiyacı için. Olbertz, “Eğer gece boyunca yatakta kalırsa, yatak yaraları oluşacak,” diye ekliyor.
Gary, daha fazla bakıcı için kendi parasını kullanmak zorunda kalıyor. “Aylık 40.000 dolara kadar harcıyorum, bu benim emekliliğimi tüketiyor,” diyor Gary.
NDIS, Gary’nin 24/7 bakıma ihtiyacı olduğunu iddia ediyor; ancak bu bilgilerin yanlış olduğunu belirtiyorlar. “Bir hata yapıldığını düşündük, ama düzeltilmesi bir ay sürdü ve daha az finansmanla geri döndüler,” diyor Gary.
NDIA’dan bir açıklama
NDIA, Bay Appleton ve destek ağı ile çalışmaya devam edecek ve ihtiyaç duyduğu makul ve gerekli desteklere erişimini sağlayacaktır.
Şema, mevcut kanıtlara dayalı olarak makul ve gerekli destekler için finansman sağlamaktadır.
