Özel Haber: Geniş aile evini apartman veya yaşlılar evi ile değiştirme maliyetinin yüksekliği, birçok yaşlı Avustralyalının küçülme kararını zorunlu olarak yeniden değerlendirmesine neden oldu.
Sydney’deki alıcı danışmanı Bernadette Cilia, emeklilerin ve emeklilik maaşı alanların, taşınma maliyetleri, yasal ücretler ve satış masrafları için ortalama 60,000 Avustralya Doları harcadığını belirtti. Bu, damga vergisi hesaplanmadan önceki maliyetlerdir.
Alıcı danışmanı Bernadette Cilia, kayınvalidesiyle birlikte. Nine.com.au
Cilia’nın kayınvalidesi Doris, eşi vefat ettikten sonra beş odalı evini satıp Sydney’deki bir yaşlılar evine taşındı. Ancak bu süreçte duygusal yükün yanı sıra maliyetler de hızla arttı.
Cilia, “Taşınma, alım-satım ve diğer masraflar derken 60,000 Doları aşkın bir maliyetle karşılaşıyorsunuz,” dedi.
Doris ve ailesi, bütçelerine uygun tek katlı bir ev bulmakta zorluk çekti. Diğer seçenek, aynı yüksek maliyetlere sahip bir emeklilik köyü bulmaktı.
Cilia, “Bir seçenek bulduğunuzda, diğer küçülme kararı alanlarla ve ilk ev alıcılarıyla rekabet ediyorsunuz,” diye ekledi.
Doris, evini boşaltmasında arkadaşlarının ve ailesinin yardımının kendisi için büyük bir şans olduğunu belirtti. Ancak, herkesin böyle bir desteği bulunmadığını da vurguladı.
Küçülme ile ilgili maliyetlerin hızla artması. Megan Dingwall
Damga vergisi de Doris gibi satıcıları düşündüren bir diğer faktör. Bazı eyaletler, belirli bir değere kadar emeklilere indirim veya muafiyet sunuyor, ancak uygun değilseniz bu vergi oldukça yüksek olabiliyor.
Sydney’de, ortalama ev fiyatı olan 1.75 milyon Dolar üzerinden damga vergisi 78,262 Dolar. Melbourne’de ise 1.083 milyon Dolar değerindeki bir gayrimenkul için bu rakam 62,326 Dolar.
Cilia, bazı müşterilerinin bu maliyet nedeniyle küçülme planlarını iptal etmek zorunda kaldığını ifade etti. Sonuç olarak, büyük aile evlerinde, boş odalarla ve bakım zorluklarıyla sıkışıp kalıyorlar.
Küçülme İçin “Cezalandırılıyorlar”
Ev satıldıktan sonra merkez destek testine tabi tutulduğunda, emekli maaşı etkilenebiliyor. Yaşlı Avustralyalılar, ev satışından elde ettikleri gelirle süper hesaplarına 300,000 Dolar’a kadar yatırım yapabiliyorlar, ancak kalan paranın bir kısmı emekli maaşına yansıyor.
Doris’in durumu, haftalık ödemesinin 80 Dolar azalmış olmasıyla sonuçlandı. Doris, “Bütün hayatım boyunca çok çalıştım ve şimdi daha küçük bir eve taşındığım için devletten ceza alıyorum,” dedi.
Cilia, hükümetin bu süreçte destekleyici politikalar geliştirmesi gerektiğine inanıyor. Avustralya’nın bir konut krizinde olduğunu belirten Cilia, küçülmeyi kolaylaştırmanın bir çok ailenin evlerini serbest bırakabileceğini vurguladı.
Cilia, “Hükümet, insanları küçülmeye teşvik edecek yollar aramalı,” dedi. “Bu nesil çok çalıştı ve şimdi hayatta kalmak için yardıma ihtiyaçları var.”
